5 min

10 min

15 min

(typ bijvoorbeeld: Typhoon, technologie, 5 minuten, NRC, reportage)

Ohlala en de prijs van de liefde

tekst: Rens Lieman, Esquire   |    fotografie: Ohlala

zoeken

esc om te sluiten    z om te openen

Esquire

september 2017

tekst

Rens Lieman

fotografie

Ohlala

leestijd

5 minuten

De Duitse app Ohlala voorziet in on demand, betaalde dates. En loopt daarmee door een ethisch mijnenveld. (Esquire, september 2017)

De ‘Uber voor escorts’, werd het genoemd in de Amerikaanse pers. De Oostenrijkse Pia Poppenreiter van Ohlala noemt het anders: ‘Ohlala fasciliteert betaald daten. On demand.’

Het werkt als volgt: man zoekt date met vrouw. Man heeft het druk. Te druk om te Tinderen, waar hij op zes, acht, misschien wel twaalf dates moet voordat hij iemand ontmoet die hetzelfde wil als hij - een lange relatie misschien, of juist vluchtige seks. Man opent de Ohlala webapp, geeft aan wat hij wil doen (‘cocktails drinken’ bijvoorbeeld), hoe laat en hoeveel geld hij daar voor over heeft.

Aan de andere kant van de app: de vrouw. Vrouw wil wel wat bijverdienen. En waarom zou ze dat niet met haar vrouw-zijn kunnen doen? Bij wederzijdse interesse in een date kunnen man en vrouw elkaars foto’s zien en in een chat de details van de afspraak doorspreken. Daarna gaan ze cocktails drinken. Wat er eventueel nog meer gebeurt, is privé.

Ohlala opereert in een ethisch mijnenveld. Daar lopen we zo doorheen. Maar ook zonder Ohlala begaf de vrijgezelle man of vrouw zich anno 2017 al in een brave new world.

Tinder gaf die nieuwe wereld grotendeels vorm. Het heeft het zoeken en vinden van een partner gereduceerd tot bladeren door een online smoelenboek. Goede openingszin (mijn favoriet komt uit de Amerikaanse komedieserie Master of None: ‘Ik moet zo even naar de supermarkt, kan ik iets voor je meenemen?’), beetje chatten, et voila: een date. Bijna net zo snel ‘besteld’ als een Uber. Dat bestellen gaat zelfs grotendeels op dezelfde manier, of toch op zijn minst met hetzelfde gemak.

Maar online gemak heeft offline uitwerkingen, waar andere regels gelden en gevoelens heftiger zijn. Documentairemakers Jill Bauer en Ronna Gradus laten dat goed zien in het tweede seizoen van Neflix-serie Hot Girls Wanted. James Rhine wordt gevolgd, een 40 jaar oude, vrijgezelle marketeer die Tindert bij het leven en in een notitieboekje bijhoudt met welke vrouwen hij seks heeft gehad. Ook de jonge vrouwen met wie hij er lange relaties op nahoudt, swipet Rhine met hetzelfde gemak zijn leven weer uit als waarmee hij ze ontmoette.

Na lang ontkennen ziet hij uiteindelijk in dat dat gedrag volwassen noch normaal is. Hij wijt het aan Tinder - was gewoon even vergeten dat een swipe in de offline wereld, een ander effect heeft dan online. 

James Rhine in de Netflix-serie Hot Girls Wanted: Turned On


Terug naar Ohlala. De app werkt in Duitse steden en was ook een poosje beschikbaar in New York (aldaar zijn de operaties tijdelijk gestaakt in verband met een bedrijfsovername). Er werkte 30 man personeel aan. Tienduizenden dates vonden plaats die gemiddeld €250 kostten. Alleen mannen die een date met een vrouw zochten konden de dienst gebruiken, maar dat zal later veranderen, zo belooft oprichter Poppenreiter. In een nieuwe hoofdkwartier in Berlijn wordt gewerkt aan een herlancering.

Poppenreiter ontwikkelde Ohlala voor een generatie die gewend is aan snelheid en gemak

Poppenreiter ontwikkelde Ohlala ‘voor een generatie die gewend is aan snelheid en gemak’. Uber, Amazon Prime, Deliveroo. Zoals elke on demand-app is Ohlala opgericht om iets gemakkelijker én efficiënter te maken: door aan daten een prijskaartje te hangen, wordt men gedwongen vooraf te bespreken wat er op het menu staat.

Staat seks ook op dat menu? Poppenreiter zucht. ‘Ik krijg die vraag altijd. Als er betaald wordt voor een date, denkt iedereen altijd gelijk dat het om seks gaat. En dat moet ik dan bevestigen of ontkennen. Dat kan ik niet. Moet ik iedereen die via ons platform op date gaat na afloop bellen? “Hey, hoe was het? Nog seks gehad?”’

Gebruikers wordt wel aangeraden goed te bespreken in de chat wat er verwacht wordt en hoeveel dat kost. De betaling vindt straks digitaal, binnen de app plaats. Dat maakt het gemakkelijker voor de gebruiker. Bovendien kan Ohlala dan een percentage daarvan inhouden als commissie, maar dat mag niet van de vrouw haar aandeel af gaan: ‘Stel dat seks plaatsvindt op de date - en ik zeg niet dat het om seks gaat bij Ohlala… Als wij dan iets inhouden op de betaling van de vrouw, vertoont dat gelijkenis met dat wat een pooier doet. Uitbuiting ligt op de loer. Dat wil ik voorkomen.’

Met geld, komen verwachtingen. Het gevoel ergens recht op te hebben. Is dat niet verontrustend, als we het over zoiets als seks hebben? ‘Waarom?,’ countert Poppenreiter. ‘Maak je je zorgen over vrouwen die op een Tinder-date gaan? Ik denk dat een online gefaciliteerde date juist veiliger is dan offline afspraakjes. De verwachtingen zijn helder, je kunt iemand googlen, klanten laten creditcardgegevens achter en we hebben andere veiligheidsmaatregelen, zoals dat een vriend of vriendin kan zien of je op de eindtijd van een date inderdaad bent “uitgecheckt”.’


Het werd een bij vlagen verwarrend gesprek, tussen Poppenreiter en mij, in haar nieuwe kantoor in Berlijn. Ze hoort aarzeling in mijn stem als ik vraag naar hoe vrouwen ‘hun prijs’ bepalen. ‘Als ik een freelance consultant ben, noem ik mijn dagprijs en vind je dat heel normaal. Als ik mijn prijs noem om op date te gaan is het ineens raar?’

Maar eigenlijk snapt Poppenreiter, afgestudeerd ethicus, gerust dat het wennen is. ‘Verwarring is volkomen normaal. Er rust een stigma op seks. Ik ontwikkel een nieuwe taal, waarin we het dus hebben over betaalde dates.’

Als er betaald wordt voor een date, denkt iedereen altijd gelijk dat het om seks gaat

Voor de duidelijkheid: Ohlala is geen escortservice. ‘Escorts zijn niet welkom,’ staat er zelfs op Ohlala’s Amerikaanse website. Het is voor de gewone man of vrouw. Die druk is, en tijd wil ‘monetizen’. Er zijn veel jonge mensen die Ohlala gebruiken, zegt Poppenreiter, maar ze kan verder ‘totaal geen lijn’ ontdekken in haar gebruikersbestand. Of het dus vooral in trek is bij mannen iemand die onzeker zijn in de buurt van vrouwen, weet ze niet.

Gaat er niet wat romantiek verloren, wil ik tot slot nog weten? Opnieuw een wedervraag: ‘Denk jij van wel?’ Ik zeg te denken dat het toch zeker een klap incasseert, als meer en meer mensen geld zouden vragen voor een date. Maar zo moet ik het niet zien volgens Poppenreiter. ‘De romanticus zal Ohlala niet gebruiken, en dat is prima. Wij adverteren niet dat je op Ohlala de liefde van je leven vindt. Je vindt er plezier voor een bepaalde tijd.’

 / 

       rens@renslieman.nl
Rens Lieman is freelance journalist. Zijn werk verschijnt onder meer in NRC Next, Het Parool, Esquire, ELLE en Nieuwe Revu. Lees hier meer verhalen.

meer interviews